Thursday, 1 November 2012

ഏദന്‍ പൂക്കുന്നു



ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് മീതെ 
ഇന്നും മഴ പെയ്യുന്നതെന്തിനാണ്
ഒട്ടി കിടക്കുന്ന ഉടുപ്പെന്നെ 
വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു
ഞാനൊരു വറ്റാത്ത 
പുഴയുടെ അരികിലാണ്

ആകാശത്തൊരു കാഹളം
മാലാഖ ചിറകുകള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നു
അവയ്ക്കെന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകണമെന്ന്
ഏദന്‍ തോട്ടം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന്
നന്മ തിന്മയുടെ വൃക്ഷം
വീണ്ടും പൂത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന്
ഹവ്വയുടെ നിറകണ്ണുകള്‍ 
ഏതോ ദിക്കില്‍ നിന്നും
ആദം അരുതായ്മകളെ 
പദം പെറുക്കുന്നു
വഞ്ചകന്‍ വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്നു
വീണ്ടുമൊരു കുരിശ്‌ 
പണിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു
തെറ്റും ശരിയും തമ്മില്‍ അകലം
ഒരു പഴത്തോളം മാത്രമെന്ന്
ചുവപ്പിന്റെ മാസ്മരികത ഫണം ഉയര്‍ത്തുന്നു
സര്‍പ്പത്തിന്റെ ദംശനങ്ങള്‍ വിഷം തികട്ടുന്നു 
ഞാനോ ഇവിടെ ഈ ഇരുട്ടില്‍ പതുങ്ങുന്നു
ഇനിയും മരിക്കാന്‍ വയ്യെന്റെ ആത്മാവിനു
ഇനിയും ഉയിര്‍ക്കുവാനും !!!

No comments:

Post a Comment

അമ്മയില്ലാത്ത വീടിനെ അപ്പൻ നോക്കുമ്പോൾ

അടുക്കളയക്ക്   അനക്കമേയില്ല പാത്രങ്ങളുടെ   മുഖം   കനത്ത്   തന്നെ മുറികൾക്കുമുണ്ട്   എന്തോ   മുഷിപ്പ് അപ്പൻ   മിണ്ടാറില്ലത്രേ അമ്മയെപ്പോ...