ഒരു പേരില്‍ എന്തിരിക്കുന്നു !!

ഒരു പേരില്‍ എന്തിരിക്കുന്നു എന്നല്ല
ഒരു പേരില്‍ എന്തെല്ലാമിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്
ഒന്നില്‍ രണ്ടു തവണ ഇരുന്നിട്ടുള്ളതിനു നന്ദി
മൂന്നു പേരുള്ള ഈ പേരിനോടാണ്
അന്ന് മുതലേ പകയാണ്
ക്ലാസില്‍ കുറെ സന്ധ്യമാരുണ്ട്
ജോസെഫുമാരുണ്ട്
ഞാന്‍, ഈ ഞാന്‍ മാത്രം ഒന്ന്
പെരെന്തെന്നു ചോദിച്ചവരൊക്കെ
പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്
മാറ്റി പറഞ്ഞാലൊന്നു പല തവണ ഓര്‍ത്തിട്ടുമുണ്ട്
'' ജാക്കെങ്കില്‍ റോസെവിടെ" ,
" ആദ്യ പേരില്‍ തന്നെ പത്തക്ഷരമോ "
അങ്ങനെയിങ്ങനെ എത്ര ചോദ്യങ്ങള്‍ !!
എന്റപ്പാ...പൊന്നപ്പാ..
ഈ ചതി വേണ്ടാരുന്നപ്പാ
പലതവണ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു
ഇടക്കെപപെഴോ നേരെയും പറഞ്ഞു
കവിതയുടെ തൊന്തരവ്
തുടങ്ങിയ കാലത്താണ് പിന്നെയും
ചുരുക്ക പേരിനു ചുറ്റുന്നത്
തൂലികയെന്നോ നാമമെന്നോ
ഇതൊന്നുമില്ലാണ്ട് എന്തൂട്ട്
എഴുത്തെന്നോ (?)
കുറെ സ്നേഹം തോന്നിയ ഒരാള്‍
'മേരി ' എന്ന് വിളിച്ചു
പിന്നെ മേരിയെ ആയിരുന്നു
പിന്നെ മേരിയോടായിരുന്നു
ഇനി ഇത് തന്നെ എന്നുറപ്പിച്ചത്
ഇന്നലെയാണ്
കിളവിയാകുമ്പോള്‍ മേരി അമ്മച്ചിന്നു കേള്‍ക്കാല്ലോ
ജാക്കമ്മച്ചി-നിവിന്‍ പോളി പറഞ്ഞ പോലെ
ഏതാണ്ടോരുമാതിരി തൊട്ടി പേരല്ലേ?
പിന്നെ , പറഞ്ഞതും പറയാത്തതുമായ ഇഷ്ടമെല്ലാം
ഏതാണ്ടീ മേരിയുടെ അടുത്ത് തന്നെയാ
എത്തി നില്‍ക്കുന്നെ
എന്നാല്‍ പിന്നെ അതാകാം അല്ലെ?
എന്നാല്‍ പിന്നെ അതാക്കാം അല്ലെ?
അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത്
ഒരു പേരില്‍ എന്തിരിക്കുന്നു എന്നല്ല
ഒരു പേരില്‍ എന്തെല്ലാം ഇരിക്കുന്നു എന്നാണു !!
ഹൃദയം തകര്‍ന്നവരുടെ സംഗീതികളാല്‍
വയലിന്‍ കമ്പികള്‍ പൊട്ടിയമരുന്നു 
കണ്ണുകള്‍ നിറയെ പൂക്കളാണ്
അമര്‍ത്തി തേങ്ങുന്ന ലില്ലികള്‍,
വയലറ്റ് ഡാഫോടിലുകള്‍ !!
നെഞ്ചിനിടത്തെ വരമ്പില്‍ നിന്നും 
ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് പ്രാണനാണ്

ഒരുമ്മകളെയും വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത
കാലം വരുന്നു
ഒരേയൊരു ചുംബനത്താല്‍
ഒറ്റികൊടുക്കുവാന്‍
യൂദാസുമാര്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു
കൈകഴുകി തുടക്കുവാന് കൈലേസുമായി
പീലാത്തോസുമാരും
ഓര്‍മ്മയില്‍ ഒരു ഓക്ക് മരം
നിര്‍ത്താതെ കരയുന്നു
നിന്ന് കത്തുന്ന കുരിശുകളില്‍
ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ തറയ്ക്കുന്നു !!
നിനക്കെന്നെയൊന്നു തനിച്ചു വിട്ടൂടെ?
ഒറ്റക്കിരിക്കുംപോഴെല്ലാം 
'പറയെടീ'യെന്നും പറഞ്ഞു കയറി വരും
കൊത്തിപ്പെറുക്കിയ നുണകളെ ,
ഗീര്‍വാണങ്ങളെ ,
തുപ്പലൊട്ടിച്ച കവിതകളെ 
എന്റെ നേരെ വെച്ച് നീട്ടുന്നു
ഒറ്റ വലിക്ക് പുറത്തിറക്കി
ഒരു മഴ മുഴുവന്‍ , ഒറ്റയ്ക്ക് കൊള്ളിക്കും
ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞെന്റെ കണ്ണീരത്രയും
ഒറ്റ വാക്ക് കൊണ്ട് പുറത്തെടുക്കുന്നു
മൂക്കിന്‍ തുമ്പാലൊരു റെഡ്‌ സിഗ്നല്‍ തുടുക്കുമ്പോള്‍
കണ്ണിറുക്കിയ ചിരിയാലെന്നോടവന്‍
യുദ്ധം കുറിക്കുന്നു
ആറി തണുത്ത എന്റെ പകലില്‍
തലയിണ പഞ്ഞികളെ പറത്തി വിടുന്നു
ഒരു കുട്ട ആപ്പിളിനെ നേര്‍ക്ക്‌ നേരെ ഉരുട്ടി വിടുന്നു
'നിന്നെ പോലെ' എന്ന് പറഞ്ഞു
ഇരുണ്ടൊരു മുയല്‍ കുഞ്ഞിനെ
തൊട്ടു തലോടിയിരിക്കുന്നു
പിന്നെ....
പിന്നെയെപ്പോഴോ
ഒരു പൂവിറുക്കുന്ന വേഗതയില്‍
എന്റെ പകലിനെയവന്‍ മുറിച്ചു കടക്കുന്നു
തിരിഞ്ഞു ,മറിഞ്ഞു , അമര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍
നീ വന്നിരുന്നുവെന്നും
ഇനിയും വരുമെന്നും
എങ്ങും പോയിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന
ഏഴു തവണ ആവര്‍ത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്നു
കുരിശു വരക്കുന്നു , കണ്ണടക്കുന്നു


ഭ്രാന്താണ് നോവാണ് അടങ്ങാത്ത പകയാണ്
ഞാനാണ് , നീയാണ്
കറുപ്പ് പൂത്ത കാടുകളാണ്
ഉച്ച വെയിലിന്റെ അറുതിയാണ്
മരണം മണക്കുന്ന മഴക്കാലമാണ്
ഇടറുന്ന വഴികളാണ്
കാറ്റിന്റെ അമര്‍ച്ചയാണ്
ആരറിയുന്നു,ആരോര്‍ക്കുന്നു
ആരുമെന്റെ ആരുമല്ലായിരുന്നുവെന്ന്
ഭ്രാന്തന്‍ വരികളില്‍
കോര്‍ത്തെടുക്കുന്നത് അവരെയാണ്
എന്നെയെന്നോ കൊന്നു തിന്നവരെ
എന്നെയെന്നോ കുഴിച്ചിട്ടവരെ
എന്നെയെന്നോ...എന്നെയെന്നോ...
മണക്കുന്നതു മഷിയോ
അതോ ചുവന്ന നീരോ
കത്തി തീരുന്ന ഓര്‍ക്കിഡുകളെ
നിങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ?
കുഴഞ്ഞു വീഴുന്ന ശലഭ കൂട്ടങ്ങളെ ?
കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണിലേക്ക്
പാളി വീഴുന്ന വെയില്‍ ചീളുകളെ ?
കണ്ണടച്ചാലും കാണാവുന്ന ചിലതുണ്ട്
സ്നേഹിക്കൂ...സ്നേഹിക്കൂ...
എന്ന് ഞാന്‍ പറയുമ്പോഴും
എനിക്കറിയാം
ബുദ്ധി കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍
ക്രൂരരാണെന്നും
ഉള്ള് കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍
വിഡ്ഢികളാണെന്നും !!
കിഴക്കാംതൂക്കായൊരു മലയെന്നോ
ആള്‍പ്പാര്‍പ്പില്ലാത്തൊരു ഭൂപ്രദേശമെന്നോ
എന്ത് വേണമെങ്കിലും 
നിന്നെ ഞാന്‍ വിളിച്ചെന്നിരിക്കും
എനിക്കറിയാമത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍
നീ വിളി കേള്‍ക്കുമെന്നും
ഇരു കണ്ണുകളിലും ,രണ്ടു സൂര്യന്‍മാര്‍ 
ഒന്നിച്ചുദിക്കുമെന്നും
രാത്രിയുടെ ആകാശങ്ങള്‍
നാണമില്ലാത്തവയാണ്
എനിക്കും നിനക്കുമിടയില്‍ നിന്നും
എത്ര തവണയവര്‍
വസ്ത്രമഴിച്ചിരിക്കുന്നു !!
രാത്രിയുടെ ആകാശങ്ങള്‍
നാണമില്ലാത്തവയാണ്
എനിക്കും നിനക്കുമിടയില്‍ നിന്നും
എത്ര തവണയവര്‍
ഇണ ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു

കവിത ചുവയ്ക്കുന്ന വായില്‍ നിന്ന്
നിന്നെയെങ്ങനെ
തുപ്പി കളയാമെന്നാണ്
ഞാന്‍ ഇപ്പോളോര്‍ക്കുന്നത്
വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെ ,തണുത്ത 
മൂന്നരമണി നേരങ്ങളിലാണ്
ഒരു തോട്ടം നിറയെ
(അതോ ഒരേക്കര്‍ നിറയെയോ?)
തുളിപ്‌ പൂക്കളെ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നത്
രണ്ട് കൊന്ത മണികള്‍ക്കിടയില്‍
എവിടെയോ വെച്ചാണ്
ഞാനുമവനും ,യു.കെ യിലേക്കുള്ള
ഫ്ലൈറ്റ്‌ പിടിക്കുന്നത്
എന്റെ രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ
പ്രണയമാണ് നീയെന്നു
പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു
എങ്കിലും പറയാതിരുന്നത്
അവനിതുവരെ ആരെയും
പ്രേമിച്ചിരുന്നില്ലയെന്ന
ഒരേയൊരു കാരണത്താലാണ്
ലണ്ടനിലിതുവരെ എത്ര ഡാഫോഡില്‍സ്
വിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും?
ഞാനോര്‍ത്തത് പോലെ
എല്ലാ വയലറ്റ് പൂക്കളും
നാണക്കാരികളായിരിക്കുമോ?
ചിന്തകളതിന്റെ നാലാം വളവ് തിരിയുമ്പോള്‍
ബീപ് നിലവിളിയോടെ നിന്റെ മെസ്സെജെന്റെ
നെഞ്ച് കടക്കുന്നു
അനുകൂലമായൊരു പരിസ്ഥിതിയിലേ
പ്രണയിക്കൂ എന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച്
നീ വാചാലനാകുമ്പോഴും
കാട്ടുമുളയുടെ ചതഞ്ഞ തണ്ടൊടിച്ചു
നിന്റെ ഇടതു കാല്‍ മുട്ടിലെ മറുകിനെ
ഞാന്‍ ഓമനിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു
ന്റെ സ്കൂട്ടറോടുന്ന വഴികളില്‍
തിരിയുന്ന വളവുകളില്‍ 
സീബ്രാ വരകളില്‍ 
എല്ലായിടവുമെനിക്ക് കുറുകെ കടക്കുവാന്‍
നിന്നെ പോലൊരാള്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു !!
ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യവും അവസാനവുമായി 
ഒരാളെ കാണുവാന്‍ കാത്തിരിക്കുക 
കാണാമെന്നു കരുതിയിരിക്കുമ്പോഴും 
എന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന മട്ടില്‍ 
ആ ദിവസം കഴിഞ്ഞു/കൊഴിഞ്ഞു പോവുക !!

ഈ പറഞ്ഞതിന് 
അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നിന്ന്
ആരൊക്കെയോ
ആര്‍പ്പു വിളിക്കുന്നുണ്ട്
എന്റെ നേര്‍ക്കാവാം
അവയെന്ന് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോഴും
എന്നെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്നെ മട്ടില്‍
അതുമെന്നെ കടന്നു പോകുന്നു
മറന്നു വെച്ചതല്ല 
പറയാതെ പോയതാണ് 
ശേഷിച്ച കല്‍ഭരണികളില്‍
നുരഞ്ഞു പൊന്തുവാനിരിക്കുന്ന
വീഞ്ഞിന്റെ പുളിപ്പാണെനിക്ക് നീ
നിന്നെ...നിന്നെ മാത്രമോര്‍ത്തെന്റെ 
സന്ധ്യകളെങ്ങനെ
ചുവക്കാതിരിക്കും !!
ചില നെടുവീര്‍പ്പുകളില്‍ 
നീയുണ്ട്,ഞാനുണ്ട്
നമ്മുടെ മാത്രമായൊരാകാശമുണ്ട്
എത്ര കുലുക്കിയാലും 
പൊഴിഞ്ഞു വീഴില്ലെന്നു 
ശഠിക്കുന്നൊരു മുല്ലമരമുണ്ട്
"ഓര്‍മ്മകള്‍ അവസാനിക്കുന്നൊരിടം "
എന്നൊരു എഴുത്ത് പലകയുണ്ട്
തീര്‍ത്തുമൊറ്റപ്പെട്ടൊരു രാത്രിയുണ്ട്
നമുക്കിടയില്‍ കളിക്കുന്ന
വന്‍ മാഫിയകളുണ്ട്
എന്റെ മണ്ണ് മാന്തി കപ്പലുകള്‍
നിന്റെ തീരങ്ങളെ
തകര്‍ക്കുമെന്ന് അവര്‍ക്കറിയാം
നീ വളര്‍ത്തുന്ന ചോണനുറുമ്പുകളില്‍
ഒന്നിന്റെ പോലും കാലൊച്ച
എനിക്ക് തിരിഞ്ഞു പോകില്ലെന്നും
അത്ര വേഗത്തില്‍
നിന്നെ ഞാന്‍ കടന്നു പോകും
അത്ര വേഗത്തിലെന്റെ രാത്രികളും
ആഴിയും ആഴവും തമ്മില്‍
അത്ര മേല്‍ ബന്ധമെങ്കില്‍
എന്നെ മാത്രമെങ്ങനെ
നീ തനിച്ചാക്കും ?
കവിത പോലെയെന്തോ ഒന്ന്
എഴുതുവാന്‍ തരപ്പെടുമെന്നതൊഴികെ
ഈ പുല്ല് പ്രണയത്തോട് 
എനിക്കൊന്നുമില്ല
ഒരു 'കവി ചെക്കന്‍' പറഞ്ഞ പോലെ
"ഒരുമ്മ പോലും കൊടുക്കാത്ത ഞാന്‍ , ഉമ്മയെക്കുറിച്ചു ?"
ഇന്നലെ കൂട്ടത്തിലുള്ളവളുമാര്‍
പറഞ്ഞ പോലെ...
"ഒരുമ്മ കിട്ടാത്ത ജാക്കെങ്ങനെ .ഉമ്മയെക്കുറിച്ചു ?"
പ്രണയം, ഉമ്മ ഇവരെയൊന്നും
സത്യമായും ഞാനറിയില്ല
ഇവര്‍ക്കൊന്നുമെന്നെയുമറിയില്ല
ഇനിയെങ്ങാനും അറിഞ്ഞിട്ടു
ഞാനെങ്ങാനും നെഞ്ച് പൊട്ടി ചത്ത്‌ പോയാല്‍
ഞാനറിയാണ്ട് എന്നെ പ്രേമിക്കുന്നവരോട്
കര്‍ത്താവേ ഞാന്‍ എന്നാ ഉത്തരം പറയും ??
ഒരു പേന മുന കൊണ്ട് മുറിയപ്പെടുന്ന ഞരമ്പിനെക്കാള്‍ കാല്‍പ്പനികമായ മറ്റേതു മുറിവുണ്ടാകും/മരണമുണ്ടാവും !!
അത്ര സുന്ദരമായൊരു മെമു യാത്രയേക്കാള്‍ 
മറ്റൊന്ന് കൂടെയുണ്ട് രണ്ടു ദിവസത്തെ 
ഒറ്റക്കാകലില്‍/അതിന്റെ ആഘോഷത്തില്‍ !!
മറൈന്‍ഡ്രൈവില്‍ ഒറ്റക്കിരിക്കാനൊരു
പച്ചബഞ്ച് കിട്ടില്ലെന്ന് വേറാരു കരുതിയാലും
ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നില്ല
'തൊട്ടുരുമ്മിയിരിക്കുന്ന' രണ്ടു ബെഞ്ചുകള്‍ക്കിടയില്‍
'ഏകാന്തതയുടെ നൂറു വര്‍ഷങ്ങളു'മായി
ഞാനിരിക്കുമ്പോള്‍
എത്ര കപ്പലുകളെന്റെ കപ്പല്‍ ചാലുകള്‍
കടന്നു പോയി
മറൈന്‍ഡ്രൈവെന്നാല്‍ വെളുത്ത് വളഞ്ഞ പാലമാണെന്നും
ഇവിടൊറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് കാറ്റ് കൊള്ളുവാന്‍
ഇന്ന് ഞാന്‍ മാത്രമേയുള്ളുവെന്നുമോര്‍ത്തത്തിന്റെ
മൂന്നാമത്തെ സെക്കന്ഡില്‍ സുനാമി പോലൊരു മഴ !!
"ഓടിയൊളിക്കാന്‍ ഇടമില്ല,എന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആളുമില്ലെന്നു"
ആബേലച്ചന്‍ പാടിയ പോലെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട്
ആ മഴ നനയുന്നു
ഒരു തുള്ളി നനയാതെ നനയുന്നു
ഒരു ജന്മത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ നനയുന്നു
നനഞ്ഞത്‌ നനഞ്ഞതാവട്ടെ,ഇനി നനയാന്‍ ഉള്ളതുമാവട്ടെ
എന്നോര്‍ത്ത് കൊണ്ട് കോഫി ഹൌസിലെ കോഫി
ഊതി കുടിക്കുകയും ഒരു മസാല ദോശയില്‍
അന്നത്തെ ഉച്ചയെ അടിച്ചമര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു
ഒരു സുന്ദര ദിവസത്തിന്റെ അന്ത്യത്തില്‍
ബ്രോഡ് വെ ചുറ്റിയടിക്കയും
കറുപ്പുടുപ്പിട്ട ചുള്ളന്‍മാരെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു
വായി നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
തിരികെ വരുന്നത്തൊരു മെമുവിലാകുമെന്നു
കന്യാമാതാവാണെ ഓര്‍ത്തതില്ല
മുളംതുരുത്തിയും കടുതുരുത്തിയും കഴിഞ്ഞു
കോട്ടയമെത്തുമ്പോഴും 'കുഴൂരെന്റെ' കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു
വൈകിട്ടത്തെ പ്രദിക്ഷണത്തോടെ തീര്‍ന്നു പോകുന്ന
പെരുന്നാള്‍ തന്ന സങ്കടമാരുന്നു പുണ്യാളാ,
ചങ്ങനാശേരിയും തിരുവല്ലയും കടന്നു
തിരികയെന്റെ സ്റ്റേഷനെത്തുമ്പോള്‍ !!