Sunday, 26 October 2014

പ്രാണന്‍ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വയലിന്‍ പാടുന്നത്

അധികം വേദനയൊന്നുമില്ല 
ആത്മ ഭാഷണങ്ങള്‍ ഇടയ്ക്കു വെച്ച് 
മുറിഞ്ഞു പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ 
തെരുവുകളായ തെരുവുകളൊക്കെയും 
നിന്റെ പക്ഷമാണ്
അല്ലെങ്കിലും
ഈ മൂന്നാംകിട മുറിവുകള്‍
ആര്‍ക്കാണ് അറപ്പുളവാക്കാത്തത്
തീര്‍ത്തും അപരിഷ്കൃതമായ തുറമുഖത്തേക്ക്‌
ആരാണ് കപ്പലടുപ്പിക്കാന്‍ തുനിയുക
വന്‍കരകള്‍ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തില്‍
ചോര കണ്ടറപ്പ് തീര്‍ന്ന പോരാളിയാണ് നീ
നമുക്കിടയിലെ അതിര്‍ത്തി ഗ്രാമങ്ങളില്‍
കള്ളിമുള്ളുകള്‍ പൂക്കുന്നത് പോലും
നിനക്ക് കേവലമൊരു
ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഭാസമായിരിക്കാം
എങ്കിലുമൊന്നു ഓര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്
മുലഞെട്ടുകളെ നിറം മങ്ങിയ
മുല്ലമുട്ടുകളോട് ഉപമിക്കുന്ന
നിന്റെയാ ശീലമുണ്ടല്ലോ
ഇനിയുള്ള വസന്തങ്ങളില്‍
ഒരു പെണ്ണുമത്
ചെവിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല
കന്യകമാര്‍ പോലും
വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍
അരിപ്പകള്‍ പാകുകയും
നിറമുള്ള ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട്
ഒറ്റ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന
കാലം വരുന്നു
ഒരു ഇരയും ഒരൌപചാരികതയും
അര്‍ഹിക്കുന്നില്ലെന്നതിനാല്‍
ഒരു പുഴയോടോ ഒരു കാറ്റിനോടോ
നിന്നെ ഞാന്‍ ഉപമിക്കുന്നു
വന്നു പോയ കാലങ്ങളെ
തണുപ്പിന്റെ നിറമുള്ള
ചില്ല് കുപ്പികളില്‍ നിറക്കുന്നു
ഒന്നൊന്നായി
ഉമ്മ വെച്ച് തകര്‍ക്കുന്നു !!

Wednesday, 1 October 2014

അത്ര മേല്‍ അറുബോറായ ജീവിതമേ

തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും
തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു
ചില വാക്കുകളെ നാട് കടത്തുകയാണ്
'നീ' ,
'ഒറ്റക്കാകല്‍ ' , 
'ഞാന്‍' , 
'ഉമ്മ ', 
'പ്രണയം' !!
സ്വപ്നത്തില്‍
ഇനിയെന്തിനെക്കുറിച്ച് 
ശര്‍ദ്ദിക്കുമെന്നാണ്ഇ
പ്പോഴത്തെ ആശങ്ക
കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പുന്ന കണ്ണുകളാണ്
എന്റെ മുറിയുടെ
ചുവരുകള്‍ നിറയെ
തുപ്പലിനൊക്കെ
 ആനാന്‍ വെള്ളത്തിന്റെ
തണുപ്പെന്നത്
തീരെ അറപ്പില്ലാത്തൊരു
തിരിച്ചറിവാണ്
ഈര്‍ച്ചകേടുകള്‍ക്കിടയിലും
കൈ വിറക്കാതെയെന്നെ
കെട്ടി തൂക്കുന്നൊരുപിരിയന്‍ കയറാണ്
ഈ മാസബഡ്ജറ്റിലെ ആദ്യ വസ്തു"
ആരെ കാട്ടി പേടിപ്പിക്കുവാനാണ് " 
എന്നത്എന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നമല്ല
ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കി 
സ്വയം പേടിക്കാനുമല്ല
എനിക്കെന്നെ തന്നെ വേണ്ടാതെ വരുമ്പോള്‍
ഒറ്റ ഊഞ്ഞാലാട്ടത്തിലീയാകാശത്തിന്റെ
അങ്ങേ അറ്റത്ത് കൈ എത്തി
തൊടാമെന്നു
വെറുതെ ഒന്നുറപ്പിക്കാനാണ്
നിലത്തുറക്കാത്ത കാലുകളും
ഊതി വിടുന്ന പുകച്ചുരുളുകളും
മാത്രമായിരുന്നു 
ഈ ജീവിതമെങ്കില്‍, 
ദിവസ വാടകക്കെങ്കിലും
അതൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍
അത്ര മേല്‍ അറുബോറായ
എന്റെ ജീവിതമേനിന്നെയേന്നെ ഞാനീ
ഉത്തരത്തില്‍ കെട്ടി തൂക്കിയേനെ

അമ്മയില്ലാത്ത വീടിനെ അപ്പൻ നോക്കുമ്പോൾ

അടുക്കളയക്ക്   അനക്കമേയില്ല പാത്രങ്ങളുടെ   മുഖം   കനത്ത്   തന്നെ മുറികൾക്കുമുണ്ട്   എന്തോ   മുഷിപ്പ് അപ്പൻ   മിണ്ടാറില്ലത്രേ അമ്മയെപ്പോ...