Thursday, 5 September 2013

ഒരിക്കല്‍ കൂടി

കണ്ണിലെ തെളിച്ചം 
മങ്ങി തുടങ്ങുന്നുവെന്നിരിക്കെ
ഒരിക്കല്‍ കൂടി മാത്രം 
നിന്നെയോര്‍ക്കയാണ്
ആകാശത്തെ നിറങ്ങളാല്‍ നിറയ്ക്കുന്ന 
നിന്റെ ഭ്രാന്തന്‍ സ്വപ്നങ്ങളെ
നീലിച്ച നിന്റെ കൈ വിരല്‍ ഞരമ്പുകളെ
വന്യതയില്‍ എന്നെ തനിച്ചാക്കിയ 
വേദന ഊറ്റിയെടുത്ത പകലുകളെ
പ്രണയം വേദനയെന്നറിഞ്ഞുറഞ്ഞ
നിന്റെ ഹൃദയത്തെയും !!
രാത്രി ഇരുളിനെ
ദീര്‍ഘമായൊരുമ്മയില്‍
തുന്നിച്ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍
നിന്നെ ഞാന്‍ വരയ്ക്കയാണ്...
ഏകാന്തമായ ഒറ്റ മുറികളെ
ശബ്ദം നിലക്കാത്ത ഘടികാരങ്ങളെ
ഇനിയെനിക്ക് കാവല്‍ നില്‍ക്ക !!
പ്രാണനില്‍ പ്രണയം
എന്നെഴുതി വെയ്ക്കുന്നത്
കാല്‍പ്പനികതയുടെ
ചുവന്ന മഷി പേനയാലല്ല
കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ
ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നൊപ്പിയ
പലതും മറക്കുന്ന കറുപ്പിനാലാണ്
പ്രണയം.....
നിഗൂഢത....
ഒരിക്കല്‍ മാത്രം മരണം !!

1 comment:

  1. കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ
    ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നൊപ്പിയ
    പലതും മറക്കുന്ന കറുപ്പു...... നല്ല ചിന്തകൾ!

    ReplyDelete

അമ്മയില്ലാത്ത വീടിനെ അപ്പൻ നോക്കുമ്പോൾ

അടുക്കളയക്ക്   അനക്കമേയില്ല പാത്രങ്ങളുടെ   മുഖം   കനത്ത്   തന്നെ മുറികൾക്കുമുണ്ട്   എന്തോ   മുഷിപ്പ് അപ്പൻ   മിണ്ടാറില്ലത്രേ അമ്മയെപ്പോ...