എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന നന്മയുടെ ആ വശം പുറത്തു കാണിക്കുവാൻ മനുഷ്യരെല്ലാം ഭയക്കുന്ന കാലത്താണോ  നാം? 

എല്ലാവരും അല്ലെങ്കിലും ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അങ്ങനെ ആകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. ഇനി ആരുമില്ലെങ്കിലും ഈ  ഞാൻ അങ്ങനെയാണ്.  ഉള്ളിൽ ഉള്ള എമ്പതിയെ സ്വയം വേണ്ടെന്ന്  വെച്ച്, മനുഷ്യരിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു മാറി നില്കുന്നവരൊക്കെ അങ്ങനെ ആകാതെ തരമില്ല.

ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ഓർമ്മയാൽ നമ്മളെ ഉലച്ചു കളയുന്ന ചില മനുഷ്യരില്ലേ?. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടന്ന് അവരെ ഓർക്കും, നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉള്ളു പറിയുന്നൊരു വേദന ഉള്ളിൽ വന്നു പൊതിയും. ഒരു ദിവസത്തിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും  അത് സംഭവിക്കാം. തുണി മടക്കുമ്പോൾ, ഷവറിനടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അങ്ങനെ എപ്പോൽ വേണമെങ്കിലും. അങ്ങനെ ഒരാളെ പറ്റി പണ്ടൊരിക്കൽ ഇവിടെ എഴുതിയിട്ടിരുന്നു. വീട് പോലെ  തോന്നിയിരുന്ന ഒരാൾ; പെട്ടെന്നിറങ്ങി പോയി. ഇത്തവണ ഒന്ന് കൂടി കൂട്ടി ചേർക്കുവാൻ  നോക്കി, പക്ഷെ സാധിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കിൽ നിന്ന് തന്നില്ല - വേണ്ടെന്നു വെച്ച് പോയവർ. 

ഡിയർ ഫ്രണ്ട് കണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു തരം തരിപ്പായിരുന്നു  മനസ് നിറയെ. പറയാതെ ഇറങ്ങി പോയ ആരെങ്കിലും ഉള്ളവർക്കൊക്കെ ആ തരിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.

ആർക്കും തെളിച്ചമുള്ള ആ വശത്തെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാതെ നടക്കുന്ന മനുഷ്യരെ വീണ്ടും ഓർക്കുന്നു. വളരെയേറെ ശ്രമകരമാണ് അവർക്കത്. തമ്മിൽ പിടികൊടുക്കാതെ, മറു വശത്തുള്ളയാളിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും ഒരു ആക്രമണം പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ആരെയോ ഒക്കെ പേടിച്ചങ്ങനെ  ജീവിച്ചു പോകുന്നു.

ഉള്ളിലെ മൃദുലത കുറഞ്ഞു വരുന്നു എന്ന് തോന്നാറുണ്ട് ഇപ്പോൾ. എങ്കിലും ഇത് പോലെ ചില സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും കരയുവാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. അത് നല്ല ലക്ഷണവുമാണ്. കവിത ഇല്ലെങ്കിലും വായന ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്ക്  ജീവിക്കാം. പക്ഷെ സിനിമയും പാട്ടുകളും ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നേ മരിച്ചു പോയേനെ. 

ഇന്നിപ്പോൾ _filmoholic_  എന്നൊരു insta പേജിൽ ആയിരുന്നു. കണ്ണ് നിറഞ്ഞങ്ങനെ കണ്ടും കെട്ടും നേരം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. ( അതിന്റെ അഡ്മിൻ വേറെ ഏതോ ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള ആളാണെന്നു ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു.) കർമ്മ ഈസ് എ ബുൾഷിറ്റ്  എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചായി അപ്പോഴാണ് ഈ പേജിൽ കഥാവശേഷനിലെ ആ ഭാഗം വായിച്ചത്. 

“ഒറ്റയ്ക്കായാൽ മനുഷ്യരൊക്കെ നിസ്സഹായരാ…അത് കൊണ്ട് തന്നെ പറ്റുമ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ ആരെയെങ്കിലും സഹായിക്കണം. സഹായിക്കാൻ ആയില്ലെങ്കിലും ഉപദ്രവിക്കാണ്ടിരിക്കണം”

എന്തൊക്കെയോ  പറയാൻ വന്നു. വേറെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു വെച്ചു.

 Hope you are doing okay :)