മുറിയുടെ ഒഴിഞ്ഞ കോണുകൾ, ആലീസിന്റെ അത്ഭുത ലോകത്തേക്കുള്ള വാതിലുകൾ പോലെ.

അവിടങ്ങളിലെന്നെ ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു. 

തിരികെ വന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റം മനഃസമാധാനമുള്ളൊരാളെ അവിടെ കാണുന്നു. വീട്ടിലെ സ്വന്തം മുറിയുടെ കോണിൽ തുടങ്ങി, പോകുന്നിടത്തെല്ലാം മുടങ്ങാതങ്ങനെയൊരിടം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട് . 

ലോകത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകാൻ ഉള്ളിലൊരാൾ ആജ്ഞാപിക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഒതുക്കി മടക്കിയാ മൂലയിൽ വെയ്ക്കുന്നു.

ഒഴിച്ച് കൂടാനാവാത്ത ബഹളങ്ങളിലേക്ക് നടന്ന് കയറുന്നു.