ഇനിയും പേരിട്ടില്ലാത്തൊരു

നഗരത്തിൽ

എനിക്ക് സ്വന്തമായൊരു മുറിയുണ്ട്

അതിന്റെ നോക്കിനടത്തിപ്പുകാരൻ

ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത

എന്റെ തന്നെ കാമുകനും

നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ

അയാളതിനെ വിളിച്ചുണർത്തുന്നു

ജനൽ വിരിപ്പിനിടയിലൂടെ

വെയിലിനെ

വിളിച്ചകത്തിരുത്തുന്നു

തടിയലമാരയിലെ

പഴയ റേഡിയോ

റാഫിയുടെ പാട്ടുകൾ

മൂളി തുടങ്ങുന്നുണ്ട്

അയാളിപ്പോൾ

വെള്ളയിൽ നീലപ്പൂക്കളുള്ള

എന്റെ ഇഷ്ടവിരിയാൽ

കിടക്ക ഒരുക്കുന്നുണ്ടാവും

എന്നുമൊരു പ്രാർത്ഥന പോലെ

അയാൾ ആ മുറിയെ പരിചരിക്കുന്നു

അതിലെയൊരു മാറാല പോലും

അയാളിൽ

വലിയ പിടച്ചിലുണ്ടാക്കുന്ന്നു

എന്നോടയാൾക്കു

അഗാധമായതെന്തോ ആണ്

പ്രേമമാണെന്നയാൾ

ഇത് വരെ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല

ഞാൻ തിരികെ ചെല്ലുമെന്നും

ആ മുറിയിലെന്റെ

മണം നിറയുമെന്നുമൊരോർമ്മ

പായല് പോലെ അയാളിൽ

പറ്റി പിടിച്ചു വളരുന്നു/പടരുന്നു

എനിക്കയാളോട് കഷ്ടം തോന്നുന്നു

ശരിക്കും എനിക്കയാളോട്

കഷ്ടം തോന്നുന്നു

പ്രേമത്താൽ ഒരാളെയെങ്കിലും

കരയിപ്പിക്കണമെന്നു ഇന്നലെയെടുത്ത

തീരുമാനത്തിൽ

എനിക്കയാളോട്

പിന്നെയും കഷ്ടം തോന്നുന്നു

അത് കൊണ്ട് മാത്രം

ഉടനെ കണ്ടുമുട്ടിയേക്കാമെന്ന

മട്ടിൽ

വെട്ടം കുറഞ്ഞൊരു പകലിനെ

അങ്ങോട്ട് ഞാൻ

കയറ്റിയയച്ചിട്ടുണ്ട്

തൊട്ടടുത്ത

ഏതെങ്കിലുമൊരു രാത്രിയിൽ

അയാളത് കൈപ്പറ്റും

അടുത്ത പകലിൽ

അയാൾക്കെന്നോട് പ്രേമമാണെന്നു

സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല

അന്ന് തന്നെ അയാളെ തേടി ആ

മുറിയുടെ പുതിയ ഉടമസ്ഥൻ

എത്തി ചേരും

ഇതിലും ലാഭത്തിൽ

ഇനിയൊരു

കച്ചവടം നടക്കാനില്ല

ഇതിലും ആനന്ദത്തിൽ

ഇനിയൊരു പ്രേമവും

തീരാനുമില്ല